سیزده به بر من

برای من که از روز اول تو را عاشقانه و بی صبرانه و مشتاقانه و بی تردید انتخاب کردمبرای من که صلابت در شخصیت و جذابیت در کلامت مرا ناگهانی و بی درنگ به سمت تو سوق داد برای من که اینگونه عقل را به بادیه دادم تا چون و چرا و منعی در کارمان نیوفتدبرای من که اینگونه عاشقانه تو را برگزیدم و پرستیدم تحمل این روزهای نبودنت دگرگون کننده استاین روزها جای خالیت عجیب حال و روزگارم را بر هم ریخته استمن عاشقانه ترین هایم را برای تو می سرایمبرای تو که چهار سال و نیم از بهترین روزهای زندگیم را رقم زدی...تو نیستیادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 20:45

اتوبوس شب

پاییزآمده است و من بخاری های خانه را روشن کرده ام،،،، حتیسوختن گاز بخاری هم یارای گرم کردن خانه را ندارد تا تو نیایی این خانه از سرما و سوت و کوریش کاسته نمی شوددر نبودت یک موی سپید مهمان سرم شده استآن هم یادگار روزهای نبودن توستخانه را آب و جارو کرده ام برای آمدنتهمه ی خانه نو نوار شده استلباس های عیدشان را پوشیده اند تا تو بیاییآمدن تو عید است آمد‌ن تو یعنی آشتی من با دنیا یعنی رنگی شدن سیاه و سفیدهایعنی آفتابی شدن روزهای بارانییعنی اندوهی برود که برود....به امید دیدارت، هر روز در ایستگاه مترادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 20:45

چهل و هشتمین چوب خط

چهل و هشتمین چوب خط... دلم برای خنده های از ته دلت تنگ شده است، بلند بخند و این دنیا را با همه دونیتش به سخره بگیر، بگذار این چند صباح عاشقانه مان خوش باشیم، ظهور اولین برف های سپید روی سرمان مبارک باشد، چه خوش که این ها را در سال های سپید و عاشقانه ی در کنار تو سپید کنم، حال می خواهد آسیاب باشد و یا گرد ایام،،،، مهم این است که به زعم ظاهرم من هر روز با تو جوان تر می شوم، با تو که از کنار تلخ کامی های من به شیرینی می گذری با تو که بزرگواریت را باید بر طاق آسمان نوشت،، دگر چه چیزی می تواند مادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: جمعه 30 مرداد 1405 ساعت: 20:45

به امید دیدار

حدود هشت روز از نبودنت می گذرد و در اوج گرمای این فصل سرمای عجیبی مرا احاطه کرده استسرمای روح سرمای ناشی از نبودنتفصل خزان همیشه پاییز نیستگاهی می تواند رفتن و نبودن هایی باشد که بودنشان گرمابخش استشروع فصل خزان من نبودن توست صدای خش خش برگ های زرد و خشک پاییز من تپش های بی هنگام است، سوز و سرمای این فصل خزان نبودن نفس گرم مسیحایی توستدلم برای انتظارهای تا ساعت ۴ عصر تنگ شده استدیرهنگام است که دستانت زنگ خانه را مجذوب خود نساختههمه کائنات مجذوب تواندتو همه را به بازی گرفته ایحتی جدیت و صلابت پلیس های اتوبان های بزرگ با دیدن قامت سرو سا و مهر نگاهت به عطف و بخشش مبدل می شودسبزی فروش محله هم با دیدنت مبلغی نمی گیردچه سری در پس عظمت روحت مخفی کرده ای که اینگونه همه گان مجذوب تواندنگاهت و چهره ات همه را منقلب می کندمن چه بگویم که از روز اول مجنون تو بودمگاهی که به نیامدنت می اندیشم گویی زمان از حرکت می ایستد تا نکند تاریخ مرا از حقیقت وجودی تو دورتر سازدبگذار همیشه همین قدر نزدیک به تو باشمدلم برای بزرگواری های بی حد و حسرت تنگ شده استمن دلخوش به دلخوشی تواممن سراپا فریاد عشق به تواممن از اوج خودخواهی درون آمدن و لحظه دیدارت را آرزو دارم....۱۷ شهریور ۹۶ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: چهارشنبه 29 آذر 1396 ساعت: 4:14

فقدان تو

نه اینکه دلتنگی امانم را بریده است، منتظر فرصتی شکست خورده یا موقعیتی سخت می گردم تا همه را به نبودنت پیوند دهم و بنشینم و آهی و عزایی بگیرمهر روز که می گذرد چهره ات را بیشتر فراموش می کنم و این یادآوری به یمن مرور عکس هایت میسر می شودقول داده بودم که عصبی و ناراحت نباشماما زده ام زیر همه چیز،،،،،من پرخاشگر تر شده امنبود تو یعنی اثبات بی لیاقتی من حتی در پرداختن چهار وام ماهانهنبود تو یعنی گم کردن دو عابربانک که آنقدر به نبودشان فکر کردم ، دیشب خواب یافتنشان را دیدمنبود تو یعنی اتمام امید مننبود تو یعنی غمی در درون و لبخندی در نمایعنی سراسر بازیگری یک سریال تراژدیاز خود واقعی ام فاصله گرفته امدر بازگشتن و نیامدنت مردودماما در هر دو حال سعادتی نصیب می شوداولی برای من و دومی برای تومراقب خودت باش و برای صبور شدن من دعا کنادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: چهارشنبه 29 آذر 1396 ساعت: 4:14

سیزده به بر من...

برای من که از روز اول تو را عاشقانه و بی صبرانه و مشتاقانه و بی تردید انتخاب کردم برای من که صلابت در شخصیت و جذابیت در کلامت مرا ناگهانی و بی درنگ به سمت تو سوق داد برای من که اینگونه عقل را به بادیه دادم تا چون و چرا و منعی در کارمان نیوفتد برای من که اینگونه عاشقانه تو را برگزیدم و پرستیدم تحمل این روزهای نبودنت دگرگون کننده است این روزها جای خالیت عجیب حال و روزگارم را بر هم ریخته است من عاشقانه ترین هایم را برای تو می سرایم برای تو که چهار سال و نیم از بهترین روزهای زندگیم را رقم زدی... تو نیستی و من در این سکوت و خلوت سرد به نیابتت شمعی روشن کرده ام تولدت مبارک ای رفته از دیده و نشسته در جان 13 مهر 96ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: چهارشنبه 29 آذر 1396 ساعت: 4:14

اتوبوس شب....

پاییزآمده است و من بخاری های خانه را روشن کرده ام،،،، حتی سوختن گاز بخاری هم یارای گرم کردن خانه را ندارد تا تو نیایی این خانه از سرما و سوت و کوریش کاسته نمی شود در نبودت یک موی سپید مهمان سرم شده است آن هم یادگار روزهای نبودن توست خانه را آب و جارو کرده ام برای آمدنت همه ی خانه نو نوار شده است لباس های عیدشان را پوشیده اند تا تو بیایی آمدن تو عید است آمدن تو یعنی آشتی من با دنیا یعنی رنگی شدن سیاه و سفیدها یعنی آفتابی شدن روزهای بارانی یعنی اندوهی برود که برود.... به امید دیدارت، هر روز در ایستگاه متروک و بی تردد ذهنم ایستاده ام ۱۵ مهر ۹۶ در اتوبوس شب تهران به سوی دیارادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: چهارشنبه 29 آذر 1396 ساعت: 4:14

چهل و هشتمین چوب خط...

دلم برای خنده های از ته دلت تنگ شده است، بلند بخند و این دنیا را با همه دونیتش به سخره بگیر، بگذار این چند صباح عاشقانه مان خوش باشیم، ظهور اولین برف های سپید روی سرمان مبارک باشد، چه خوش که این ها را در سال های سپید و عاشقانه ی در کنار تو سپید کنم، حال می خواهد آسیاب باشد و یا گرد ایام،،،،مهم این است که به زعم ظاهرم من هر روز با تو جوان تر می شوم،با تو که از کنار تلخ کامی های من به شیرینی می گذریبا تو که بزرگواریت را باید بر طاق آسمان نوشت،،دگر چه چیزی می تواند مرا به اندازه حضور تو خوشحال کند؟! و چه چیزی می تواند لحظه های نبودنت را برایم پر کند،دیگر چه چیزی می تواند مرا ذوق زده کند وقتی تو تمام ذوق مرا پر کرده ای...در مخیلاتم هم گمان نمی کردم روزی روزگار تو را فرسنگها و فراتر از روز شمار تقویم دور سازد،اکنون که مبتلابه این روزهای تمام نشدنی گشته امدلم یک دل سیر تماشا می خواهدتماشای روی ماه،،،،،چهل و هشتمین چوب خط ....ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: چهارشنبه 29 آذر 1396 ساعت: 4:14

ممنون از همه شما

ممنون از همه شما این روزها سر در گم اتفاقات پیاپی هستم،تلاقی افکار مشوش و نگران همگان با منتمنا های هر سویه دیگران برای تمنای منتوسل های پیاپی و هرسویه که از گوشه و کنار به گوش می رسدبه راستی چند نفر برای من دست به دعا برداشتندمدیون چه تعدادی هستمنکند لطفشان را بر باد دهمبر باد فراموشیمباد که ناسپاس شوممباد که از قلم دعاهای حقیرانه ام بیوفتندنکند که در کوران زندگی و در اوقات استجابت فراموششان کنمبه حقیقت که دستانم خالی است از الطاف بی منتتانخدا کیلتان را پر کند که اینگونه کیلم را پر کردیدکسی می آید و کسی می رودگوشه جان می آید و تمام جان می رودعشق کوچکی می آید و تمام معنای من از عشق می رودزره اادامه مطلب

برچسب: ممنون,همه,شما, نویسنده: هلیا محمودی تاريخ: يکشنبه 29 مرداد 1396 ساعت: 21:26

تقدیم...

همه داشته هایم ونداشته هایی که روزی به آنها خواهم رسید وهمه نداشته های جا مانده در آرزوهایم ، تقدیم به آنکه چهره اش را در پس دست کاری های عکاسانه به گمنامی فرا می خوانم، تقدیم به آنکه صبورانه و مشتاقانه صعود مرا نظاره گر است تقدیم به آنکه هرگز به گرد داشته هایش نخواهم رسید حول حالنا در کنار تو معنادامه مطلب